Τα χαμομήλια της Πρωτομαγιάς

Προχωρούσαμε όλοι ξαναμμένοι από τη ζέστη και την περιέργεια γι’ αυτό που ήρθαμε να δούμε εκεί στην ανοιχτωσιά, σε ένα μικρό καταπράσινο λοφάκι, μισή ώρα έξω από την πόλη. Μια τέλεια πολύχρωμη ομάδα μικρών μαθητών – εξερευνητών της φύσης με μένα μαζί. Με τα καπέλα τους, τις κουκούλες φορεμένες στο κεφάλι για τον υπερβολικό απριλιάτικο ήλιο, τα ξυλαράκια στα χέρια και τις φωνές ενθουσιασμού για κάθε μικρό περίεργο κοκαλάκι ή πετραδάκι που πάνω τους σκόνταφταν ή ακόμη και ένα αγριόχορτο που φύτρωνε διαφορετικό από αυτά που ήξεραν, σε όλη τη διαδρομή.

Περπατούσαμε ανάμεσα σε μικρά υψωματάκια γεμάτα χαμομήλια και παπαρούνες και ακούγαμε τις φωνές των πουλιών, σταματούσαμε και λέγαμε: σςςςς, να ακούσουμε τον κούκο, σταματήστε να ακουστούν τα κελαηδήματα των πουλιών. Ο σκοπός που μεταφερόμασταν πέρα στο μικρό λοφάκι ήταν πρωτόγνωρος για όλους μας.  Θα απελευθερώναμε στη φύση έναν πολύ ζωηρό σκαντζόχοιρο που γνωρίσαμε μόλις μία ώρα πριν μέσα στο δωμάτιο, όπου έζησε τους τελευταίους έξι μήνες. Μέσα σε ένα μικρό καταφύγιο-νοσοκομείο δηλαδή, που με πολλή φροντίδα και μεράκι έστησε μια εθελοντική ομάδα με το όνομα: Δράση για την άγρια ζωή.

Ο μικρός σκαντζόχοιρος μόλις ενός έτους θα επέστρεφε με όλη αυτήν τη δόξα στο φυσικό του περιβάλλον, πιο δυνατός και υγιής και εμείς θα ήμασταν παρόντες μάρτυρες σ’ αυτήν την τόσο ωραία στιγμή.  Καταπληκτικός καιρός και μια θαυμάσια μέρα. Και λίγο πριν φτάσουμε στον καθορισμένο τόπο, καθώς γύρισα το κεφάλι είδα πίσω μου έναν ξανθό πιτσιρίκο με μια ολόκληρη ρίζα με χαμομήλια που την έβγαλε μαζί με τα χώματα και την κρατούσε πολύ ευλαβικά μπροστά του. «Τα πάω στη μαμά μου, της αρέσει πολύ το χαμομήλι το βράδυ, μυρίστε τι ωραία που μυρίζει!», και δεν τα άφησε από το χέρι του όλη την ώρα της τελετουργίας της απελευθέρωσης. Αλλά μέσα στο λεωφορείο της επιστροφής έσκυψε και τελείως εμπιστευτικά μου είπε: «δυστυχώς μου σκόρπισαν τα χαμομήλια, κάτω από το κάθισμα…μάζεψα όσα μπορούσα…»

Γι’ αυτό έφτιαξα σήμερα τα κεκάκια με τα χαμομήλια. Γιατί μου θυμίζουν αυτά που μαζεύτηκαν λίγο πριν την Πρωτομαγιά και μπορεί να σκορπίστηκαν τόσο αδέξια αλλά πήγαιναν με τόση τρυφερότητα για μια αγαπημένη μαμά.

Η συνταγή...

Μικρά κεκάκια με αμύγδαλο, πορτοκάλι και βανίλια

Θα χρειαστούμε

Υλικά
  • 180 γρ. ζάχαρη ξανθή από ζαχαροκάλαμο, golden caster sugar ή περασμένη στο μπλέντερ για να γίνει ψιλή, όχι άχνη ζάχαρη
  • 2 μεγάλα αυγά
  • Ένα πασπάλισμα αλάτι
  • 180 ml ξυνόγαλα, buttermilk
  • 220 γρ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
  • 2 κουταλάκια κοφτά μπέικιν πάουντερ
  • 200 γρ. αμύγδαλο σκόνη
  • ½ κουταλάκι βανίλια υγρή
  • 120 ml ηλιέλαιο βιολογικό (κατά δική μου προτίμηση)
  • 120 ml πορτοκάλι χυμός (2 ½ μικρά πορτοκάλια)
  • Ξύσμα από μισό πορτοκάλι βιολογικό
Για το γλάσο
  • 150 γρ. άχνη ζάχαρη κοσκινισμένη
  • ½ κουταλάκι του γλυκού χυμός λεμονιού
  • ½  κουταλάκι του γλυκού κρεμόριο
  • 20 ml περίπου χλιαρό νερό

Διαδικασία για το κέικ

 

  1. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180˚ C.
  2. Σε ένα μεγάλο μπολ βάζουμε τα αυγά, χτυπημένα ελαφρά με το πιρούνι, τη ζάχαρη, το χυμό πορτοκαλιού, το ξύσμα πορτοκαλιού, το αλάτι, το αμύγδαλο σκόνη και το αλεύρι κοσκινισμένο με το μπέικιν πάουντερ. Χτυπάμε να αναμιχθούν.
  3. Προσθέτουμε τη βανίλια και το ηλιέλαιο και χτυπάμε λίγο ακόμη με τον αυγοδάρτη. Όχι πολύ, ίσα να αναμιχθούν τα υλικά καλά.
  4. Αδειάζουμε το ρευστό μίγμα σε μικρές φόρμες για κέικ (χρησιμοποίησα 6 μικρές και 1 μεγαλύτερη) μέχρι ένα δάχτυλο κάτω από το χείλος γιατί θα φουσκώσουν αρκετά.
  5. Χτυπάμε μια δυο φορές τη φόρμα στο τραπέζι για να μην έχει πολύ αέρα.

      6. Τοποθετούμε στο 2ο ράφι του προθερμασμένου φούρνου, μετρώντας από κάτω. Ψήνουμε για 40 λεπτά περίπου ή μέχρι να δούμε πως μια οδοντογλυφίδα στη μέση του κέικ καθώς τη βυθίζουμε, βγαίνει καθαρή χωρίς κολλημένο μίγμα.

7. Αφήνουμε 10 λεπτά να κρυώσουν στη φόρμα τους και μετά τα αδειάζουμε πάνω σε μια σχάρα για να κρυώσουν τελείως.

8. Διακοσμούμε με ένα άσπρο γλάσο, χοντροκομμένη καρύδα ή σπασμένες μαρέγκες και μικρά κίτρινα ζελεδάκια, κομμένα σε κυβάκια.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Διαδικασία για το γλάσο

  1. Σε ένα γυάλινο μικρό μπολ ρίχνουμε την κοσκινισμένη άχνη ζάχαρη με το κρεμόριο και προσθέτουμε το λεμόνι και το χλιαρό νερό στο κέντρο.
  2. Με ένα κουτάλι ανακατεύουμε μέχρι να πάρει το γλάσο τη μορφή που θέλουμε, δηλαδή παχύρευστο αλλά να απλώνεται πάνω στο κέικ. Αν είναι πολύ πηχτό, προσθέτουμε πολύ λίγο νερό και σιγά σιγά μέχρι την επιθημητή ρευστότητα. Αμέσως αφού το απλώσουμε, πασπαλίζουμε με την καρύδα ή τα σπασμένα κομμάτια μαρέγκας για να μην προλάβει και στεγνώσει.
  3. Όση ώρα διακοσμούμε το κάθε μικρό κέικ, κρατάμε το γλάσο σκεπασμένο με μια υγρή πετσέτα για να μην στεγνώσει.